Sign in Subscribe

vesaire

Berkin, ötekiler ve ikiye bölünmüş bir toplum

Berkin, ötekiler ve ikiye bölünmüş bir toplum

12 sene önce bugün Berkin kafasından vuruldu, gaz fişeği kapsülüyle. Okmeydanı’nda saat 7 sularında, ekmek almaya gittiği sırada yere düştü küçük bedeni, henüz 14 yaşındaydı. Sonra, “Bakkala ekmek almaya gittiğine dair bir belgen var mı?” diyecekti devlet büyükleri arkasından. Nihayetinde ekmek almaya giderken her zaman belge olur elimizde. 12

Yapmamayı tercih ederim: Psikanaliz Bartleby’ye ne vaat ediyor?

Yapmamayı tercih ederim: Psikanaliz Bartleby’ye ne vaat ediyor?

Amerikan edebiyatının en saygın yazarlarından Herman Melville’in New York’ta geçen Kâtip Bartleby adlı uzun öyküsünde, Bartleby karakteri modern büro yaşamının içine sıkışmış bir figür olarak karşımıza çıkar. Bartleby, kâtip olarak işe girdiği Wall Street’teki hukuk bürosunda kısa bir zaman içinde kendisine verilen görevleri “Yapmamayı tercih ederim” diyerek

Bu hikayenin oyuncusu kim?

Bu hikayenin oyuncusu kim?

Bizim sahnemiz her zaman set değildi. Bazen okuldu, bazen sokak, bazen bir tutanak kağıdının üzeriydi. Provalarda ezber yaparken gözaltı haberini alanlar olduk. Bir sahneye çıkmadan önce hangi paylaşım yüzünden diziden atıldığımızı öğrendik. Ve çoğumuz o an sahneyi değil, hayatı oynadığımızı fark ettik. Kamera yoktu ama kayda alınıyorduk. Işık yoktu ama

Sıyrılıp gelir bir isyan

Sıyrılıp gelir bir isyan

Türkiye Cumhuriyeti devleti Grup Yorum karşısında kırk yıldır sürdürdüğü tutarlı saldırısında geçen hafta yeni bir hamle daha yaptı, grubun albümlerini ve parçalarını internet platformlarından toplu olarak kaldırttı. Topluluğun yasaklar ve saldırılarla geçen tarihine aşina olanlar açısından tabii ki bunda şaşılacak bir taraf yok. Hatta esas şaşılacak olan şey bunun bugüne

Grup Yorum halktır, susturulamaz

Grup Yorum halktır, susturulamaz

Her gün yeni bir baskı ve yasakla uyandığımız memleketimizde şimdi de Grup Yorum’un, YouTube ve Spotify’daki albümleri ve şarkıları milli güvenlik ve kamu düzeninin korunması gerekçesiyle erişime engellendi, Türkiye’de görünmez kılındı. Neyin gösterildiğinden ziyade neyin gösterilmeye değer bulunmadığı bize kültürel hegemonya adına önemli ipuçları veriyor. Düşünsenize, dilediğiniz

"Yine Ne Oldu?" 13. Uluslararası İstanbul Tiyatro Festivali, 2002. Fotoğraf: Barış Üstel, Didar Yeşilyurt.

Başlığım yok, sahnem de

Tiyatro dediğimiz şey artık üretim değil, bir tür ikna çabası. Kendimizi, fikrimizi, metodumuzu, seyircimizi, sponsorumuzu, hatta oyuncumuzu ikna etme süreci. Bu ikna süreci bitince sahne başlıyor ama sahneye varmadan sahne bitiyor. Üretim, artık bir içerik olmaktan çok izin kağıdına, oyuncu şöhretine, izleyici tahminine indirgenmiş durumda. Tiyatro yapmıyoruz, raporlama yapıyoruz. Hikaye

“Hayatını kaybetti”

“Hayatını kaybetti”

Aklı başında, solduyulu hemen herkesin Twitter’dan şikayet ettiği ama yine de içinden çıkamadığı bir dönemdeyiz. Tıpkı kapitalizm gibi. Aklı başında, solduyulu hemen herkes şikayet edip duruyor yıllardır ama bir türlü içinden çıkamı… Neyse, konumuz bu değil. Konumuz, bir komedi serisinde, Lost dizisi için söylenen “Bozdu, çok bozdu, daha fazla