Sign in Subscribe

vesaire

Homojenleştirilmiş güzellik çağı: Estetik uyumun tiranlığı

Homojenleştirilmiş güzellik çağı: Estetik uyumun tiranlığı

Paradoksal bir ânın içindeyiz. Modern dünya bireyciliği överken ve benliği eşsiz bir varoluş olarak kutlarken kişiliğin dışavurumunda yalnızca tekdüzelik talep ediyor. Bu durum, özellikle de bir zamanlar kişisel zevkin, kültürün ve zamanın etkilerine açık bir kavram olmasına rağmen artık son derece katılaşan "güzellik" söz konusu olduğunda geçerli. Günümüzün

Fotoğraf: Robert Doisneau, "Le Petit Balcon", 1953.

Hep birlikte nasıl delirdik?

Küçük bir kız çocuğu olarak başlıyorsunuz yaşamınıza. Oyunlar oynuyor, etrafa gülücükler saçıyorsunuz. Sonra bir anda “ayıp”, “büyüklerin yanında düzgün otur”lar başlıyor. Erkek akranınızla aranıza “yapma”, “dur”, “sus” lafları giriyor ardından. Anlam veremediğiniz farkların açtığı yarıklarda serpilen vücudunuz giderek daha fazla “dikkat çekici” ve gizlenmesi gereken bir “sanat eserine” dönüşürken

Tifolu Mary’nin hayatı ve mirası

Tifolu Mary’nin hayatı ve mirası

Aşçı olmak, yani başkalarına yemek hazırlamak tarih boyunca kendini aşağılanmış ve dışlanmış görmekle aynı anlama geldi. Antik Roma’dan İç Savaş öncesi Amerika’ya kadar aşçılar birer köleydi. Güvenilmez, sevimsiz ve çoğu zaman hastalıklı aşçılar, 20. yüzyılın başında Avrupa’da ve ABD'de sıcak ve havalandırması olmayan mutfaklarda uzun

Kitabın eksik anlatısı: “Tasarımcının Notu”

Kitabın eksik anlatısı: “Tasarımcının Notu”

Önceki yüzyılın son çeyreği, Türkiye’de siyasal, iktisadi ve toplumsal açıdan bir dizi kırılmanın cereyan ettiği yıllar oldu. Küresel ekonomiye eklemlenme sürecini açan 24 Ocak 1980 kararları ve onu izleyen 12 Eylül askeri darbesi, ülkemizdeki neoliberal dönüşümün zeminini yarattı. Bu dönüşümün kendini etkin biçimde gösterdiği alanlardan biri de kültürdü. 1980’

Yeterince kötümser olmamak

Yeterince kötümser olmamak

Yeni bir faşizm dalgası yükseliyor, aşırı sağ partiler birçok ülkede merkezi işgal etmiş durumda, genç kuşaklar onları hayatsız bırakan düzen karşısında nihilizme savrulup muhafazakarlaşıyor, modernitenin tetiklediği erkeklik krizi yeni bir şiddet dalgası olarak dönüyor, her şeyin, bebeklerin hayatlarının bile üç beş paraya tahvil edilebildiği bir kuralsızlık içinde sosyal çürüme gitgide

Rıza, arıza, muarız

Rıza, arıza, muarız

Türkiye’nin siyasal krizi bugün üstyapıdan çok altyapıda cereyan ediyor. Devletin ülke tarihinde az rastlanır türdeki yekpare görünümüne ve muhalefetin pasifikasyonuna bakınca bir kriz tespit etmek zorlaşıyor. “Kutuplaşma” denen olgunun kadük bir sav olduğunu, bunun salt düşük yoğunluklu bir kültür çatışmasından ibaret kaldığını, mezkur çelişkinin de giderek silinmek üzere olduğunu

“Ortaçağ karanlıklar dönemi değildir”

“Ortaçağ karanlıklar dönemi değildir”

Önceki söyleşimizde, felsefe tarihinde özel bir dönem olan ve genellikle “karanlık” imgesiyle birlikte düşünülen Ortaçağ’ı ve Ortaçağ felsefesini daha ayrıntılı konuşacağımızı söylemiştik. Sohbetimizde Ortaçağ’ın ayırt edici özellikleri, felsefe tarihindeki yeri ve elbette Rönesans ve Yeniçağ ile ilişkisi özel bir yer tutuyor. Afşar Timuçin’in bu kısa metindeki çözümlemelerinin,