Krizlerin zaman çizelgelerini istila ettiği ve trajedilerin anında metalaştırıldığı çağımızda, empati bizi adalete ulaştıracak bir köprü değil sosyal etki, markalaşma ve daha fazla tüketim için bir araç, hatta bir para birimi haline gelmiştir. Genelde “empati ekonomisi” olarak adlandırılan bu olgu, başkalarının acılarıyla duygusal bağ kurmanın tıklama, satın alma ve siyasi
