vesaire (Page 6)

vesaire

Giriş yap Abone ol

Sansür artık istisna değil normdur

Sansür artık istisna değil normdur

Şiddetin, tacizin, nefret söyleminin, hedef göstermenin, cinayetin, hırsızlığın, yolsuzluğun ve ihmalin cezalandırıldığı bir ülke istiyoruz.

SIRÂT (Oliver Laxe, 2025).

Doğru yolu yürümek artık gerçekten mümkün mü?

Herhalde uzun zamandır Oliver Laxe’in üçüncü uzun metrajı Sırat kadar kendi tarzında sınıflandırılması güç bir yapıt görülmemiştir.

GÖRÜNMEZ KAZA (Cafer Penahi, 2025).

Onca kötülük varken

Başına gelebileceklerden artık pek de korkmayan —ya da endişe eşiğini çoktan aşmış— Cafer Penahi, yeni filminde kariyerinin belki de en doğrudan rejim eleştirisini ortaya koyuyor.

Tarihsel Parti kavramının daha geniş bir tanımı için Phil Neel’in “Parti teorisi” (ilk ve ikinci kısım) yazılarına bakabilirs

Kültürel hegemonya soykırımı durdurabilir mi?

Filistin'in mücadelesine bunca destek maddi alanda bir etki yaratabilmiş, İsrail’i herhangi bir şekilde zora sokabilmiş değil.

İsrail soykırımı dünyaya nasıl pazarlıyor? Görsel: The Cradle.

İsrail soykırımı dünyaya nasıl pazarlıyor?

THE MASTERMIND (Kelly Reichardt, 2025).

Bildiğiniz bütün soygun filmlerini unutun

Kelly Reichardt soygun filmi türünün içinden geçip onu sabote ediyor, sonra da bizi politik, hatta moral bozucu bir finale sürüklüyor.

Sinemanın sınırlarını zorlayan tekinsiz bir film: “Düşüşün Tınısı”

Sinemanın sınırlarını zorlayan tekinsiz bir film: “Düşüşün Tınısı”

Mascha Schilinski sinemanın artık zor uğradığı bölgelere dalıyor, o bölgeler ki çarpıcı bir bunaltıyla çınlıyor.

AYNALAR NO. 3 (Christian Petzold, 2025).

Petzold'un hayaletleri hayata dönüyor: "Aynalar No. 3"

Dünya paramparça olmuşken, Christian Petzold mükemmeli değil, daha iyiyi onarmayı anlatan bir filmle karşımızda.

İKİ DÜNYA ARASINDA (Huo Meng, 2025).

Toprağa ağıt: "İki Dünya Arasında"

Bu filmde gözler topraktan asla ayrılmıyor. İnsanlar, hikâyeleri, âdetleri sonunda hep toprağın altında son buluyor.

MANEVİ DEĞER (Joachim Trier, 2025).

Ben buradayım, sen neredesin?

Joachim Trier, yeni filminde bizi yalnızca izlemeye değil, söylenenleri ve söylenmeden kalanları dinlemeye de çağırıyor.

İstanbullu Gelin’den İMÇ’ye: Hafızayı kazımak

İstanbullu Gelin’den İMÇ’ye: Hafızayı kazımak

Hatıraları dönüştürmek, yeniden üretmek ve canlı tutmak, hem bireysel hem de toplumsal varoluşun temeli olabilir.

Karadeniz’deki sessiz istila: Madenler

Karadeniz’deki sessiz istila: Madenler

Karadeniz bölgesi gelecek onyılları etkileyecek olan sessiz bir istilayla karşı karşıya: madenler.

Utanmazlığın yeni çağı

Utanmazlığın yeni çağı

Özel benliğin kamusal alanda sergilenmesi, çoktandır yalnızca tolere edilen değil talep edilen bir şey haline geldi. Bir zamanlar karanlıkta, günah çıkarma kabininde, psikanalistin divanında veya günlüğün sayfalarında fısıldananlar artık algoritmalar tarafından sosyal medya akışlarının parlak ışığına çıkarılmaya teşvik ediliyor. İtiraf karanlıktan, manastırdan ve klinikten çıkıp sonsuza dek kaydırılabilecek içeriklerin arasına

Sonsuza dek Godard

Sonsuza dek Godard

Bir yönetmen öldüğünde asıl boşluk artık çekilmeyecek filmlerin yerinde açılır. Üç yıl önce, Jean-Luc Godard’ın kendi iradesiyle perdeden çekilmesi, sinemaya dair düşünme biçimimizin çok büyük bir parçasını kaybettiğimiz anlamına geliyordu. Onun filmleri, sinemanın cilalı yüzeyini yaran göktaşları gibiydi: Her seferinde başka bir krater açar, kimi seyirciyi oracıkta mürit

Herkes içerik üreticisi oldu

Herkes içerik üreticisi oldu

Birkaç hafta önce Wembley Stadyumu’nda Lana Del Rey konserini izlemeye gittiğimde, yanımda oturan bir kadın dikkatimi çekti. Ne zaman ona baksam telefonuyla bir şeyler çektiğini gördüm, elbette alışılmadık bir durum değildi bu. Çoğu izleyici telefonunu çıkarmış, elinde tutuyordu. Konserde “ânı yaşayamadım” diye biraz tedirgin olsam da ben de birkaç

Sahiden kadınların yanında mısınız?

Sahiden kadınların yanında mısınız?

Haftalardır daha çok yaratıcı sektörlerde ve akademide ortaya çıkan ifşaları takip ediyorum, ediyoruz. Çoğunu zaten biliyorduk. Ancak “herkesin bildiği sır” olarak bu failler ve fail aklayıcılar işlerini güçlerini yapmaya, sahnedeki yerlerini korumaya, itibarlı ve köklü kurumlarla işbirliği yapmaya, eğitmen, uzman, konuşmacı veya insan hakları aktivisti diye anılmaya devam ediyorlar. Bu

Yanlış bilincin estetiği: “Ofiste bir günüm” videoları

Yanlış bilincin estetiği: “Ofiste bir günüm” videoları

Sosyal medyada sürekli karşımıza çıkan “ofiste bir günüm” videoları yeni çalışma rejiminin ideolojik nüvelerini de taşıyor.

KARANLIK DÜNYA sergisi. Fotoğraf: Metean Bars (Salt).

Yarım kalmış bir hikâye: “Karanlık Dünya”

Halk ozanı geleneğinin son ustalarından Âşık Veysel, Cumhuriyet döneminin en büyük ressamlarından Bedri Rahmi Eyüboğlu ve Türk sinemasının ilk yaratıcı yönetmeni Metin Erksan… Bu üç sanatçının yolu, Âşık Veysel’in çocukluğundan tanınmış bir halk ozanı oluşuna uzanan hikâyesini anlatan Karanlık Dünya (1952) filmiyle kesişir. Kağıt üzerinde her şey olağan seyrinde

"Spotify Halk Cumhuriyeti"

"Spotify Halk Cumhuriyeti"

Sadece müzik tüketimi açısından bakıldığında bile Spotify’ın günahları sayısız.

Ruhundan tramvaylar geçen adam: Ferhan Şensoy

Ruhundan tramvaylar geçen adam: Ferhan Şensoy

Tiyatro, bir ülkenin kendi kendisiyle konuşma mecrasıdır; Ferhan Şensoy’un mirası da o konuşmanın hem mizahını hem ciddiyetini aynı cümlede taşıyabilmenin öğretisidir.

Böyle çocuk mu olur?

Böyle çocuk mu olur?

Ahmet Minguzzi’nin katledilmesi, ardından annesi Yasemin Minguzzi’nin suça sürüklenen çocukların yetişkin gibi yargılanmasına yönelik kampanyası gündemi epeydir meşgul ediyor. Destekçileri hâlâ kampanyanın yeterince gündem edilmediğini iddia etse de Yasemin Minguzzi cumhurbaşkanıyla görüşebildi. Adalet Bakanı Yılmaz Tunç yeni dönemde konuyla ilgili yasal değişiklik yapılacağının sinyalini verdi. Cumartesi Anneleri’nin

Feminist Gece Yürüyüşü, 8 Mart 2022.

İfşalar bazılarını neden rahatsız ediyor?

Geçen gün bol takipçili bir sosyal medya hesabı, öldürülen bir kadının haberini maktulün bikinili bir fotoğrafıyla duyuruyordu. “Böyle giyinirsen sonun bu olur” gibi kestirme yargılar için uygun gördüğü fotoğraf buydu demek ki. Kadınlara yönelik şiddetin rıza mekanizmasını oluşturacak araçlar hayli fazla. “O saatte dışarıda ne işi varmış? Onu giymeseymiş, tanımadığı

Güven erozyonunu durdurmak mümkün mü?

Güven erozyonunu durdurmak mümkün mü?

Güven, yalnızca bireyler arasındaki ilişkilerin değil toplumların ve kurumların da sürekliliği için vazgeçilmezdir. Nikas Luhmann’a göre bir tür toplumsal sermaye, Julian Rotter’a göre belirsizlik altında işbirliğini mümkün kılan psikolojik bir dayanak, Anthony Giddens’a göre toplumun devamlılığını sağlayan görünmez bir ağdır. Bir ülkeye duyulan güven, yalnızca siyasi otoriteye

Barselona, 2024. Fotoğraf: Josep Lago, AFP.

Turistlere güler yüz borçlu muyuz?

Hakikaten de bir masala açılan kapıydı burası. Uzak bir dünyadan, meçhul bir hayalden, müthiş bir masal gibi mücevherler vardı burada.[i] Sonda -tekrar- söyleyeceğimi başta söyleyeyim, bu yazı kimsenin bir çift güzel sözünü, bir tebessümünü hedefe koymak amacıyla yazılmadı. Muradım, bir ödev gibi, yazının devamında tanımlamaya çalışacağım bazı toplumların diğer

Untitled #77, 1980. Fotoğraf: Cindy Sherman.

Erkekler hangi pozun peşinde?

Son günlerde ardı ardına gelen ifşalar esasen gayet iyi bildiğimiz bir gerçeği yeniden yüzümüze çarpıyor: Fotoğrafçılığın merkezine yerleşmiş eril bakışın hiçbir yere gitmediği ve bu bakışın kadınların sınırlarını, rızasını, hikayesini nasıl sistematik biçimde silikleştirdiği gerçeğini. Bu gerçek yeni biçimlerde kendini göstermeye devam ediyor. “Nü portre” bahanesiyle kadınları çekim sırasında zorlayan,