Sign in Subscribe

ELEŞTİRİ

THE LAST OF US (HBO).

Dünyanın sonunu nasıl alırdınız?

Bir grup arkadaş dünyanın sonuna dair konuşuyorduk. Haberi aldın, bildiğin anlamıyla dünya (ya da medeniyet) sona erecek. Ne yaparsın, nereye gidersin, kimin yanında olmak istersin? Kendimden emin şekilde verdiğim "Bir biyolog bulurum!" cevabı, sonraki yıllarda alay konusu olacaktı. Haklılardı, nasılını pek düşünmemiştim. Biyolog nereden bulunurdu, bulduktan sonraki adım

Sen çok güçlü bir kadınsın

Sen çok güçlü bir kadınsın

“Sen çok güçlü bir kadınsın, böyle ne istediğini, nasıl davranması gerektiğini bilen kadınlar benim çok hoşuma gidiyor, kimseye bağlı değilsin.” Bu sözleri, otobüs durağında benimle birlikte bekleyen çiftin konuşmasına kulak misafiri olduğumda duydum. Meselemiz bu türden modern kadın tarifleri. Kimseye ihtiyacı olmayan, işinde azimli, alışverişe düşkün, stil sahibi, terapisini ihmal

Vox populi, vox Dei

Vox populi, vox Dei

Geçen hafta İstiklal Caddesi’nde yürürken bir sokak röportajı için durduruldum. Son zamanlarda çokça karşılaştığımız bir şey bu. Instagram, Youtube ve Twitter binbir türlü sokak röportajıyla dolup taşıyor, herkes sıradan insanların ne düşündüğünü merak ediyor. Yanıtlarla keyifleniyor, üzülüyor, öfkeleniyor. Röportajda, enflasyon ve hayat pahalılığı hakkındaki düşüncelerim soruldu (Cevabımın önemi yok,

Televizyonun ultra zenginlere yönelik en yıkıcı eleştirisi: Succession

Televizyonun ultra zenginlere yönelik en yıkıcı eleştirisi: Succession

HBO yapımı Succession dizisinin sondan bir önceki bölümündeki cenaze töreninde “sevgili, dünya tatlısı babasına” methiyeler düzen Siobhan Roy, dizinin dört tektonik sezonu boyunca onu beyhude bir varlık haline getiren kalıbı ustaca tekrarlıyor: gerçeğin kıyısına dek parmak uçlarında ilerliyor, ancak gerçeğin karşısında gözleri kamaşınca geri çekiliyor. Shiv’in hatırladığına göre, çocukken

Amy Winehouse'un son canlı performansı. 18 Haziran 2011, Belgrad, Sırbistan. Fotoğraf: Brian Rasic, Getty Images.

Uzun gelinciğin beklenen sonu: Amy Winehouse

Yıl 2011. Amy Winehouse, serin bir Haziran akşamında Belgrad’da sahneye çıkıyor. Çıkmayı deniyor daha doğrusu. Ayakta duramayacak kadar sarhoş, şarkı söyleyemeyecek kadar zayıf. Gözlerinde korku, elinde mikrofonu var. Sonraki 45 dakika boyunca kendi şarkılarının sözlerini, gitaristinin ismini, hatta hangi şehirde olduğunu bile unutuyor. Konserin ortasında, seyircinin yuhalamalarının ardından müziği

Nasıl çevirdim? Can Kantarcı ve "Neuromancer"

Nasıl çevirdim? Can Kantarcı ve "Neuromancer"

William Gibson’ın 1984’te yayımlanan, aradan geçen 40 yıl boyunca piyasaya sürülen onlarca bilimkurgu, cyberpunk ve yapay zeka anlatısında izleri görülebilen romanı Neuromancer, N. Can Kantarcı’nın çevirisiyle İthaki Yayınları’ndan çıktı. Kantarcı’yla kitabın mirasını, Türkçeleştirirken tercih ettiği bazı kullanımları, neye iyi ya da kötü çeviri diyebileceğimizi, çevirilerde

New York, 1969. Fotoğraf: Richard Kalvar, Magnum Photos.

Vitrinlere bakmanın keyfi ve çelişkisi

Virginia Woolf, vitrinlere bakmak hakkında bir şeyler biliyordu. Romanlarındaki karakterler “dükkan sahiplerinin vitrinlerinde taklit ve gerçek elmaslarla uğraştığını” (Mrs. Dalloway), vitrinlerin “parıltılı zincirlerle, pırıl pırıl parlatılmış deri çantalarla dolu” (Gece ve Gündüz) olduğunu görüp dururlar. Dalgalar romanında, tüketim kültürünün bu parıltılı tapınakları Bernard’ı bunaltır, yürürken kendi listesini yapar: “merak,