Sign in Subscribe

ELEŞTİRİ

SIRÂT (Oliver Laxe, 2025).

Doğru yolu yürümek artık gerçekten mümkün mü?

Ayvalık Film Festivali’nde bu yıl birçok iyi film gördük. Bu filmlerin hepsini belirli bir yere koymak mümkün. Ama herhalde sinemada uzun zamandır Oliver Laxe’in üçüncü kurmaca uzun metrajı Sırat (Sirāt, 2025) kadar kendi tarzında sınıflandırılması güç bir yapıt görülmemiştir. Yeryüzü cehenneminde bir “sabbat”ı andıran bu filmin sonunda

GÖRÜNMEZ KAZA (Cafer Penahi, 2025).

Onca kötülük varken

İnsan hayatındaki en önemli kırılmalar çoğu zaman tesadüflerle gelir: Bir karşılaşma, bir yere tam o anda varış ya da düpedüz bir kaza. Bir mekana girip girmemek bile sonraki her şeyi değiştirebilir. Binlerce küçük ayrıntı, hayatımızın yönünü değiştirebilir. İranlı yönetmen Cafer Penahi’nin Cannes’dan Altın Palmiye’yle dönen, Türkiye prömiyerini

THE MASTERMIND (Kelly Reichardt, 2025).

Bildiğiniz bütün soygun filmlerini unutun

1970’lerin Massachusetts’inde Arthur Dove’un dört tablosunu hedef alan sakil bir soygunun kara mizahı üzerinden Amerika ve orta sınıf hakkında giderek acılaşan bir düşünce kuran, daha sonra Trumpçılığa varacak eksen kaymasının erken belirtilerini ve yıllara yayılan ahlaki teslimiyeti teşhis eden Kelly Reichardt, The Mastermind filminde —başta Gösteriş (Showing

Sinemanın sınırlarını zorlayan tekinsiz bir film: “Düşüşün Tınısı”

Sinemanın sınırlarını zorlayan tekinsiz bir film: “Düşüşün Tınısı”

Aynı sözcük art arda çokça tekrarlandığında gösteren gösterilenden kopar, anlamını yitirerek boş bir kabuğa dönüşür ve hayaletimsi bir hal alır: küçük Alma (Hanna Heckt), “iş kazası” ifadesini yineleyip dururken böyle düşünür. Oysa bu formül, çok daha yıkıcı bir gerçeği gizlemek için kullanılır ama yetkililerden saklamak adına elzemdir. Yıllar sonra genç

AYNALAR NO. 3 (Christian Petzold, 2025).

Petzold'un hayaletleri hayata dönüyor: "Aynalar No. 3"

Christian Petzold, yeni filminde sanki sinemasının tematik hırsını ve karmaşıklığını yeniden ölçeklendiriyor. Aynalar No. 3 (Mirrors No. 3, 2025) “küçük” bir film, hatta Kızıl Gökyüzü'nden (Afire, 2023) de küçük. Olay örgüsü asgari, karakter sayısı az (özünde dört), mekanlar en gerekli olana indirgenmiş. Başlangıçtaki bir kazadan doğan hikaye yavaşça

İKİ DÜNYA ARASINDA (Huo Meng, 2025).

Toprağa ağıt: "İki Dünya Arasında"

Ayvalık Uluslararası Film Festivali’nin ikinci gününde gösterilen Huo Meng’in ikinci uzun metrajı İki Dünya Arasında (Living the Land, 2025), çiftçi bir aileye yakından bağlanarak, ustalıklı bir şekilde, dört mevsime yayılan geniş bir köy anlatısı örüyor. 1991’de geçen hikaye, şehirde çalışmaya giden anne babası tarafından teyzesine emanet edilen

MANEVİ DEĞER (Joachim Trier, 2025).

Ben buradayım, sen neredesin?

Joachim Trier, Cannes’daki basın toplantısında şöyle demişti: “Kutuplaşma, öfke ve maço tavırlar ilerlemenin yolu değildir. Şefkat yeni punk’tır.” Türkiye prömiyerini Ayvalık Uluslararası Film Festivali’nin açılışında yapan Manevi Değer (Joachim Trier, 2025) tam da böyle hissettiriyor; kırılganlığında radikal, yumuşaklığında kararlı. Büyümenin, yabancılaşmanın ve sonra —belki artık çok geç